Standardowe drzwi balkonowe umieszczone między bocznymi przeszkleniami można zastąpić szerszym przejściem na taras, w tym drzwiami przesuwnymi. Jeśli nowe drzwi zmieszczą się w dotychczasowym otworze, wystarczy dobrać odpowiednią stolarkę. Jeśli otwór w ścianie trzeba powiększyć, potrzebny będzie konstruktor, nowe nadproże i dodatkowe formalności.
Załóżmy, że w projekcie masz pojedyncze drzwi balkonowe między dwoma stałymi szybami, a cały otwór ma około 2,5 m szerokości. Masz do wyboru kilka rozwiązań.
Drzwi dwuskrzydłowe rozwierane. Najprostszy i zwykle najtańszy sposób na szersze przejście. Zmienia się przede wszystkim szerokość bocznych, stałych szyb, a stolarkę zamawia się w nowym podziale.
Drzwi przesuwne. Skrzydło musi mieć gdzie się odsunąć, więc część otworu pozostaje szybą stałą. Można zastosować jedno lub dwa skrzydła ruchome, także takie, które podczas otwierania zachodzą na siebie.
Drzwi podnoszono-przesuwne (HST/HS). Dobre przy dużych przeszkleniach i wygodne w codziennym użyciu, ale bardzo ciężkie. Wymagają stabilnego podparcia progu i montażu zgodnego z dokumentacją systemu.
Drzwi harmonijkowe. Skrzydła składają się po bokach otworu, symetrycznie albo niesymetrycznie, i odsłaniają niemal całe przejście. Montuje się je w szynach, które mogą być zlicowane z podłogą. To rozwiązanie nie jest popularne, ale daje najszersze wyjście.
Nie zakładaj z góry, jak szerokie będą skrzydła i szyby stałe. Zależy to od systemu, materiału ram, wysokości drzwi, ciężaru szyb i wymagań producenta. Poproś dostawcę stolarki o propozycję podziału dla Twojego otworu i o informację, jak szerokie będzie przejście po otwarciu drzwi.
Drzwi harmonijkowe Drutex MB-86SI Fold Line (fot. Drutex)
Kiedy trzeba poszerzyć otwór w ścianie?
Jeśli nowe przeszklenie ma być szersze niż otwór z projektu, nie zamawiaj stolarki i nie wykuwaj ściany według jej wymiarów. Najpierw trzeba ustalić, czy ściana jest nośna, jakie obciążenia przenosi i jak zmieni się nadproże, czyli belka nad otworem. Dłuższy otwór wymaga zwykle dłuższego nadproża, a jego projekt musi przygotować konstruktor. Konstruktor określi też sposób podparcia ściany na czas robót.
Poszerzenie otworu w ścianie zewnętrznej jest przebudową przegrody zewnętrznej, a przy ingerencji w ścianę nośną lub nadproże także przebudową elementu konstrukcyjnego. W domu jednorodzinnym art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego przewiduje w takim przypadku zgłoszenie, o ile roboty nie zwiększają obszaru oddziaływania budynku poza działkę. Do zgłoszenia trzeba zwykle dołączyć projekt budowlany i dokumenty wskazane w art. 30 tej ustawy. Jeśli obszar oddziaływania miałby wykraczać poza działkę, potrzebne będzie pozwolenie na budowę.
Ostateczną kwalifikację formalną robót ustala projektant. Zanim zamówisz drzwi, skonsultuj zmianę z projektantem adaptującym i kierownikiem budowy.
Ciężkie skrzydła wymagają stabilnego podparcia
Duże drzwi przesuwne, zwłaszcza HST/HS z ciężkimi szybami zespolonymi, mocno obciążają próg i to, na czym on leży. Próg musi być podparty stabilnie, w sposób ciągły albo tak, jak przewiduje producent. Nie wolno opierać go na przypadkowych podkładkach ani na samej pianie montażowej, bo pianka nie przenosi obciążeń.
Zwykle stosuje się do tego poszerzenia progowe, profile podwalinowe lub inne elementy systemowe o odpowiedniej nośności. Ich dobór zależy od konstrukcji drzwi, grubości ściany oraz warstw podłogi i tarasu.
Przed zamówieniem stolarki ustal wysokość gotowej podłogi w domu i nawierzchni tarasu. Od tych poziomów zależą wysokość progu, podwalina, izolacja i wykończenie po obu stronach drzwi.
Niski próg trzeba zaplanować z wyprzedzeniem
Nie ma przepisu, który wymagałby progu do 2 cm w każdych drzwiach na taras. Taki limit z § 62 ust. 3 Warunków Technicznych dotyczy określonych drzwi wejściowych, a nie drzwi prowadzących z salonu lub pokoju na taras. Niski próg lub próg zlicowany z podłogą to więc Twój wybór. Jest wygodny, ale zabiera zapas bezpieczeństwa, jaki daje tradycyjny, wyższy próg chroniący przed deszczem i topniejącym śniegiem.
Przy niskim progu trzeba zadbać o kilka rzeczy:
Ciągła hydroizolacja. Izolacja tarasu musi być szczelnie połączona ze strefą pod progiem, na przykład odpowiednią membraną lub fartuchem hydroizolacyjnym. Nie zastąpią jej pianka, silikon ani pojedyncza warstwa uszczelniacza.
Spadek tarasu. Nawierzchnia musi odprowadzać wodę od budynku.
Odwodnienie. Może to być korytko liniowe albo rozwiązanie systemowe przewidziane dla danej stolarki i tarasu. Odwodnienie musi mieć odpływ i dać się czyścić.
Poziom tarasu. Aby zmieścić hydroizolację i odwodnienie, nawierzchnię tarasu trzeba często obniżyć względem podłogi w domu. Ustal to na etapie projektu warstw podłogi i tarasu.
Wszystkie te elementy planuj razem z wykonawcą tarasu i dostawcą drzwi, zanim powstanie posadzka.
Okna, drzwi balkonowe i nieotwieralne przeszklenia w pomieszczeniach o temperaturze co najmniej 16°C muszą mieć współczynnik przenikania ciepła Umax nie większy niż 0,9 W/(m²·K). Wymaga tego załącznik nr 2 do Warunków Technicznych. Przy dużym przeszkleniu liczy się cała konstrukcja: pakiet szybowy, profile, ramka dystansowa i połączenie stolarki z murem oraz podwaliną. Sprawdź te parametry przed zamówieniem drzwi.
Większe przeszklenie od strony południowej lub zachodniej może latem nagrzewać pokój. Warto od razu zaplanować zewnętrzne osłony, takie jak rolety lub żaluzje fasadowe. Ich dobór zależy od usytuowania budynku i wielkości przeszklenia.
Od 1998 roku Redakcja "Budujemy Dom" tworzy społeczność pasjonatów budownictwa, którzy z chęcią dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem. Nasz zespół to wykwalifikowani redaktorzy, architekci, inżynierowie i specjaliści z różnych dziedzin budownictwa, którzy stale poszerzają swoją wiedzę i śledzą najnowsze trendy.
Skomentuj
